Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi6
Bugün Toplam497
Toplam Ziyaret839509
On İki Dakika

Vincent Gibi Olun

Vincent Kompany’nin Cuma günü ırkçılık ve hâlâ saygının ne anlama geldiğini kavrayamamış; futbolda yaşanan ırkçılık vakalarına gösterilen kısa süreli tepkinin ardından hızla günlük rutine dönmek isteyen bir toplum hakkında konuştuğu süre tam olarak on iki dakikaydı.

Vincent Kompany, Bayern Münih’in teknik direktörü, Cuma günü futbolda ırkçılık üzerine on iki dakika boyunca konuştu. Kendiliğinden, duygusal ve açık bir şekilde. Bayern Münih Başkanı Hainer bunu “zekice ve cesurca” olarak nitelendirdi. Ve hemen o tanıdık refleks ortaya çıktı: “Siyaset spora ait değildir.” Oysa, aittir. İnsanların birlikte yaşadığı her yerde siyaset vardır. Sporda, yönetim katlarında, aile toplantılarında ve her mekânda. Çünkü siyaset, birbirimizle nasıl ilişki kurduğumuz sorusundan başka bir şey değildir.

🔘 Siyaset Her Yerde - Siyasetin çok geniş bir yelpazesi vardır. Tıpkı futbolda sayısız oyun sistemi, taktik, oyun kurgusu ve koşu yolu olması gibi. Tiki-Taka vardır, pres vardır ve kontra vardır. İşleyen her şey mümkündür. Soldan oynayabilirsiniz ya da sağdan, ofansif ya da defansif, üçlü savunmayla ya da dörtlü savunmayla. Bunların hepsi meşrudur. Hepsi siyasettir.

🔘 Ama Kurallar Var - Ama futbolun kuralları vardır. Elle oynamak yasaktır. Rakibin bacağına kasıtlı olarak girmek de öyle. Ve futbolu seven herkes, bu kuralların uygulanması için çaba göstermelidir. Yoksa futbol bir gün MMA(*)'a dönüşür. Her şeyin serbest, hiçbir şeyin korunmadığı bir alana. 

🔘 Demokrasinin VAR’ı - İşte tam burada Demokratik Analiz devreye giriyor. Biz, demokrasinin Köln’deki VAR odası gibiyiz. Siyasal tartışmanın Video Yardımcı Hakemi. Ölçülü çizgiler çekiyor, süper ağır çekimi analiz ediyoruz. Tüm verileri topluyor ve kim ne kadar faul yapıyor, bunun sıralamasını çıkarıyoruz. Oyunu durdurmak için değil, adil kalmasını sağlamak için. Bizim oyun kurallarımız Anayasa’da yazıyor. Özgürlükçü demokratik temel düzen, siyasal oyunun sınırlarını belirliyor. İnsan onuru. Hukuk devleti. Kuvvetler ayrılığı.

🔘 Faul Fauldür - Anayasayı Koruma Dairesi, AfD(**)’nin faullerini bin sayfayı aşan bir raporda belgeledi—en azından küçük bir kısmını. Biz tüm siyasetçilerin faullerini listeliyoruz. Çünkü ne kadar üzücü olursa olsun: Bir rövanş faulü de fauldür. Sert oyun serbesttir ve buna ihtiyacımız da var. Ama faul fauldür. Ve asla kabul edilemeyecek olan şey, başkaları faul yapıyor diye oyun kurallarını sorgulamaktır.

🔘 Vincent Gibi Olun - Vincent Kompany, duruşun ne demek olduğunu gösterdi. Kenarda durmadı. “Bu benim konum değil” demedi. Konuştu, çünkü susmak bir seçenek değildi. Hepiniz biraz daha Vincent gibi olun.

Bilgi: 22.02.2026 tarihinde bir sosyal medya platformunda paylaşılmış Almanca metnin Türkçe sürümüdür.

kosektas.net, Köşektaş Köyü Bilgisunum Sayfası

(*)Mixed Martial Arts (MMA), farklı dövüş disiplinlerinden tekniklerin bir araya getirildiği tam temaslı bir karma dövüş sporudur. Hem vurma (striking) hem de güreşme–boğuşma (grappling) tekniklerini içerir ve boks, güreş, judo, jiu-jitsu, Muay Thai gibi birçok branştan beslenir.

(**) AfD, Toplumsal çeşitliliğe karşı sert bir dil kullanan, ırkçı ve milliyetçi çizgide bir siyasi hareket.

Kitap l Sefiller l Victor Hugo

Victor Hugo'nun "Sefiller"i adalet, kurtuluş ve insanlık durumu temalarını inceleyen klasik bir roman. Devrim sonrası Fransa'nın arka planında geçen hikaye, aralarında eski mahkum Jean Valjean ve acımasız Müfettiş Javert'in de bulunduğu çeşitli karakterlerin hayatlarını konu ediyor. Zengin anlatımı ve sosyal yorumuyla roman, ahlakın karmaşıklıklarını ve daha iyi bir toplum arayışını araştırıyor.

"Sefiller", Victor Hugo'nun onlarca yıla yayılan ve 19. yüzyıl Fransa'sındaki çeşitli karakterlerin hayatlarını araştıran destansı bir romanı. Hikaye, şartlı tahliyeyi bozan ancak kefaretini nezaketle bulan eski bir mahkum olan Jean Valjean'ın etrafında dönüyor.

Romanda aynı zamanda fuhuşa zorlanan anne Fantine ve Valjean'ın hayatıyla iç içe olan kızı Cosette de tanıtılıyor. Müfettiş Javert, katı bir adalet duygusuyla amansızca Valjean'ın peşine düşüyor.

Anlatı ilerledikçe Paris'teki Haziran İsyanı gibi tarihi olayların içinden geçiyor. Aşk, fedakarlık ve adil bir toplum için mücadele temaları romana nüfuz ederek "Sefiller"i insan doğasının ve toplumsal normların güçlü bir incelemesi haline getiriyor. Hugo'nun sosyal yorumlarıyla birleşen karmaşık olay örgüsü, derinliği ve duygusuyla okuyucuları büyüleyen ilgi çekici bir doku yaratıyor.

"Sefiller" derin sosyal yorumları, karmaşık karakter gelişimi ve karmaşık ahlaki temaların araştırılması nedeniyle bugün olmuş hala tutkuyla okunuyor. Dikkate değer yönlerden biri, Victor Hugo'nun devrim sonrası Fransa'da hüküm süren toplumsal adaletsizlikleri tasvir etmesi. Roman, sert ceza sisteminin, zengin ile fakir arasındaki büyük uçurumun ve işçi sınıfının mücadelelerinin bir eleştirisi niteliğinde.

Hugo'nun karakterleri toplumun farklı yönlerinin simgesi ve her biri insanlığın bir yönünü temsil ediyor. Jean Valjean, sert bir eski mahkumdan tutkulu bir yardımsevere uzanan yolculuğunda, kurtuluş olasılığını ve şefkatin dönüştürücü gücünü somutlaştırıyor. Müfettiş Javert ise adaletin esnek olmayan arayışını temsil ediyor ve hukuk sistemindeki ahlaki ikilemleri vurguluyor.

Romanın yapısı, ara ve ayrıntılı açıklamalarıyla Hugo'nun topluma panoramik bir bakış sunma yönündeki daha geniş amacını yansıtıyor. Örneğin, Waterloo Muharebesi ile ilgili ara açıklama, hem tarihsel bir ara bölüm hem de baskıya karşı daha geniş bir mücadele için bir metafor görevi görüyor.

Hugo kitabında ayrıca dini ve felsefi unsurları da bünyesinde barındırıyor, geleneksel ahlaki değerleri sorguluyor ve ilahi lütfun insanın kurtuluşundaki rolünü araştırıyor. İdealist devrimci Marius'un tasviri, toplumsal yapıların birey üzerindeki etkisini tasvir ederek anlatıya katmanlar katıyor.

"Sefiller", zaman ve kültürler arasında yankı bulma yeteneği nedeniyle edebi bir şaheser olmayı sürdürüyor. Romanın kalıcı geçerliliği, adalet, aşk ve daha iyi bir toplum arayışı gibi eskimeyen temaları keşfetmesinde yatıyor ve bu onu düşündürücü ve kalıcı bir edebiyat eseri haline getiriyor.

Britannica l French Literature

Köşektaşlı Öğretmenler


Köşektaş’ın Öğretmenleri
Bir Hafızanın İzleri

Bu fotoğraf, Köşektaş Köyü’nün eğitim tarihine tanıklık eden bir yüzeydir.

Siyah beyaz tonların içinde, bir köyün kaderini değiştiren onlarca yılın emeği, sabrı ve inancı görünür. Bu kare, öğretmenliğin bir meslekten çok daha fazlası olduğunun bir hatırlatmasıdır.
Fotoğrafın merkezinde oturan Yahya Doğan, 1941’den 1977’ye kadar tam 38 yıl boyunca aynı okulda, aynı sınıfta, aynı köyün çocuklarına okuma yazmayı öğretmiştir. Onun ellerinden geçen her çocuk, köyün geleceğine yazılmış bir harf, bir cümle, bir umut olmuştur. Birinci sınıfa başlayan herkesin ilk öğretmeni olmak, bir ömürlük bir bağlılık, bir topluluğa adanmış bir hayat demektir.

Yahya Doğan’ın yüzündeki dinginlik, bu uzun yolculuğun hem yorgunluğunu hem de gururunu taşır. 65 yaşında emekli olduğunda ardında bıraktığı şey yalnızca mezun ettiği öğrenciler değil; Köşektaş’ın hafızasına kazınmış bir eğitim kültürüdür. 1986’da 85 yaşında vefat ettiğinde, köyün belleğinde bir boşluk değil, bir miras bırakmıştır.

Fotoğrafta onun yanında duran Elmas Yavuz ve İbrahim Özdoğan ise bu mirasın sürdürücüleridir. On yılı aşan emekleri, Köşektaş’ın eğitim damarının kesintiye uğramadan akmasını sağlamıştır. Kırsal koşulların zorluğuna rağmen her sabah sınıfa giren, her çocuğun gözünde bir ışık arayan bu iki öğretmen, fotoğrafta sessiz ama güçlü bir duruşla yer alır.

Ve İbrahim Özdoğan...
Bu karede genç, umutlu ve üretken bir öğretmen olarak duran İbrahim Özdoğan’ın hikâyesi ne yazık ki kısa sürmüştür. Amansız bir hastalığa karşı verdiği mücadeleyi kaybederek henüz 34 yaşında hayattan ayrılmıştır. Onun erken gidişi yalnızca bir öğretmenin kaybı değil; Köşektaş’ın eğitim yolculuğunda açılan derin bir yaradır. Öğrencilerinin hafızasında sıcaklığıyla, meslektaşlarının belleğinde çalışkanlığıyla, köyün tarihinde ise yarım kalmış bir umut olarak yaşamaya devam eder.

Ve çocuklar...
Öğretmenlerin kucağında, ellerinde, yanlarında duran bu küçük bedenler, Köşektaş’ın geleceğidir. Onların varlığı, öğretmenliğin yalnızca bilgi aktarmak değil, bir topluluğu büyütmek, bir köyü ayakta tutmak olduğunu hatırlatır.

Arka plandaki ağaçlar, açık alan, kırsal peyzaj — tümü, bu öğretmenlerin çalıştığı koşulları görünür kılar. Büyük kentlerin kalabalığından uzak, imkânların sınırlı olduğu bir yerde eğitim zorlu bir mücadeledir. Bu fotoğraf, o mücadelenin kanıtıdır.

Bugün bu kareye baktığımızda yalnızca geçmişi hatırlamıyoruz. Aynı zamanda bir borcu da hatırlıyoruz:
Köşektaş’ın öğretmenlerine duyduğumuz vefa borcunu.

Yahya Doğan’ın ömrünü adadığı sınıflar, Elmas Yavuz ve İbrahim Özdoğan’ın sabırla sürdürdüğü emek, köyün her hanesine dokunan bir ışık olmuştur. Bu fotoğraf, o ışığın hiç sönmediğini, hâlâ köyün belleğinde parladığını gösterir.
Bu yazı, onların hatırasına bir saygı duruşudur.

kosektas.net, Köşektaş Köyü Bilgisunum Sayfası

Atanma ve Nakil Bilgileri:

🔘 Yahya Doğan
Köşektaşlı olan Yahya Doğan, 1941 yılında Köşektaş Köyü İlkokulu’na eğitmen olarak atanmıştır. Aynı okulda 38 yıl boyunca aralıksız görev yapmış, 1977 yılında 65 yaşında yaş haddinden emekli olmuştur. 1941’den 1977’ye kadar birinci sınıfa başlayan her öğrenci onun eğitiminden geçmiştir. 1986 yılında, 85 yaşında vefat etmiştir.

🔘 Elmas Yavuz
Hacıbektaşlıdır. 1968 yılında Köşektaş Köyü İlkokulu’nda göreve başlamış, 1981 yılında görevinden ayrılmıştır.

🔘 İbrahim Özdoğan
Köşektaşlıdır. 1971 yılında göreve başlamış, 11 yıl kesintisiz çalıştıktan sonra hastalığı nedeniyle 1981 yılında görevinden ayrılmak zorunda kalmıştır.

Atanma ve nakil bilgileri: Sinan Uçar