AĞIT VE TÜRKÜLERİMİZ

Celalettin ÖLGÜN

OMAR' A AĞIT

__________________________________________________________________

Yetim kalıp yoksulluk içinde el kapılarında çelteklik, çobanlık yaparak büyüyen Omar (Ömer İlbaz), çalışmak için gittiği İzmir’de (Buca); Çifçisi olduğu çiftliğin ahırında, öküz hatılı içinde, günlerce, kimsesiz aç, susuz hasta yatıp ölmüş.

Omar için ablası Nadiger’in ağıdı:

Örzülemiş kör çeşmenin suyunu
Düş gibi görüyom gardeş boyunu
Haydi bacım evimize gidelim
Eller ahır etmiş baba yurdunu

Omar’ım Omar’ım yiğit Omar’ım
Karcılar gelirken kına umarım.

Koyundan gelirde koyun seçerek
Kapıdan geçerdi ıslık çalarak
Öksüzlüğüle büyüttüğüm Omar’ım
Dağların ardında günü geçerek

Omar’ım Omarım, yiğit Omar’ım
Karcılar gelirken de kına umarım.

Kara ölüm var mıydı akılda
Omar’ım buradaydı yakında
Eller başıma kakıyor komşular
Yiğit Omar öldü diye ahır da

___________________________________________________________________________

Nadiger: Nadiger Uçar
Örzüleme: Özleme
Yazı, yaban: Kır, ova, çevre

___________________________________________________________________________

Yusuf'a Ağıt      Ömer'e Ağıt      Omar'a Ağıt      Dürüye'ye Ağıt      Cafiye'ye Ağıt

___________________________________________________________________________